Online 392
gushin 20:46
იქ შორს
ცრემლებ შეუშრობლად ტირის ვიოლინო, ოხრავს როიალი, როგორც დახაშმული, გარეთ შემოდგომა ზამთარს ეცილება, წამი არ ჩერდება, გვტოვებს ნოემბერი. სახე ნაცრისფერად ისევ შეღებილა, ღია თვალებიდან შიში გამოკივის, ბალიშს მოედება ნამად ღამის დარდი, ხელის მტევნებია ამ წამს უსუსური. საათს წკარა-წკური აღარ მობეზრდება, ქუჩის ლამპიონი მთვარემ გადჩრდილა, სიტყვა გაყინული,ძალა გამოცლილი, წყვდიადს გადავყურებ ვი
0

top.saitebi.us